 |
| Od tak bez kontekstu, bo ziomeczka akurat miałem, jeżeli dobrze pamiętam ilustrację zawdzięczamy Panu Januszowi Grabiańskiemu, z jakiegoś fińskiego zbioru bajek lub baśni ;) |
- nowa struktura polityczna w Międzyrzeczu, Persja Cyrusa Wielkiego pozwoliła Hebrajczykom, uzyskać zgodę na powrót do Palestyny, gdzie też w roku 537 p.n.e się udała.
- Cyrus wyraził zgodę na odbudowę Jerozolimy i świątyni oraz uprzejmie zwrócił naczynia świątynne zawłaszczone podczas najazdu Chaldejczyków.
- fundamenty pod świątynie położono już około 537 r. p.n.e., jednak sama budowa doszła do skutku dopiero w czasach panowania Dariusza około 520 r. p. n. e., a domknięcie inwestycji budowlanej nastąpiło w roku 515 p. n. e.
- zgodnie z kobielusową refleksją, druga świątynia Hebrajczyków była znacznie skromniejsza od tej salomonowej i nie specjalnie do niej nawiązywała. Także zamysł ideowy oparty na jaspisach i szmaragdach nie bardzo przekładał się na formę i treść struktury, odbudowanej świątyni.
- sama Jerozolima została również odbudowana, w zakresie struktury murów, oprawy bram oraz części mieszkalnej, jednak jej faktyczny obraz mocno odbiegał od miraży prorockich zapowiedzi ;)
- Pseudo-Arysteasz, zhellenizowany Żyd aleksandryjski w 2 wieku p.n.e. opisuje Jerozolimę jako miasto położone pośrodku Judei, na trzech wzgórzach, oraz zwrócił szczególną uwagę na świątynię, którą lokalizował w centrum miasta i narodu. W jego percepcji miasto i świątynia realizowała oczekiwania struktur idealnych ;)
- w 63 r. p. n. e. do Jerozolimy wkraczają wojska rzymskie, przez co ludność Izraela wchodzi w obszar wpływów imperium rzymskiego,
- od 37 roku p. n. e. władze w Palestynie obejmuje Herod zwany Wielkim, zachowuje dotychczasową strukturę wierzeń religijnych i ograniczony zakres autonomii politycznej,
- czasy Heroda Wielkiego to przede wszystkim, okres dużych inwestycji budowlanych, które nie obeszły się obojętnie również z świątynią jerozolimską,
- proces przebudowy świątyni został podjęty około 20 roku p.n. e., w zasadniczej części został zakończony po około dziesięciu latach, jednak proces zmian i uzupełnień trwał jeszcze do około 64 roku.
- zgodnie z kobielusowym opisem, w poziomym układzie świątynia utrzymuje trójdzielny plan struktury pierwotnej budowli Salomona, w mocno zhellenizowanym kostiumie,
- Jerozolima w czasach Chrystusa tworzyła nieregularny prostokąt otoczony murem, w których umieszczono kilka bram wzmocnionych wieżami,
- założenie urbanistyczne wydzielało w strukturze miasta, Miasto Dolne obejmujące Syjon z Miastem Dawida, Miasto Górne oraz obszar świątynny przyległą do niego twierdzą Antonią.
- substancyjnie obok świątyni, w mieście wyróżniały się pałace Heroda, Hasmoneuszów, Kajfasza i Annasza oraz sadzawka Betesda,
- wg Tacyta „Lecz wysoko położone miasto umacniały nadto forty i potężne konstrukcje, które by dostatecznie mogły je wtedy obronić, gdyby na równinie leżały. Wszak dwa jego niezmiernie wyniosłe wzgórza zamknięte były murami, które sztuka skośnymi albo wklęsłymi uczyniła, aby oblegający mieli boki na pociski odsłonięte; krawędzie skały były strome, wieże zaś, tam gdzie góra przychodziła z pomocą, wznosiły się do wysokości sześćdziesięciu stóp (…) Świątynia była rodzajem zamku i miała własne mury (…) Nawet otaczające świątynie portyki stanowiły znakomite przedmurze”
- miasto i świątynia swój żywot dokonała w roku 70 n. e., kiedy to legiony Tytusa zdyscyplinowały zbuntowaną prowincje,
- rzecz by można, że koło cyklu się domknęło ponownie, a Niebiańskie Jeruzalem stało się znowu rajem utraconym,
- w wyniku inicjatywy budowlanej Hadriana, który postanowił odbudować Jerozolimę pod zmienioną nazwą Colonia Aelia Capitolina, a świątynię jerozolimską zamierzano wznieść na nowo pod nieco zmienionym patronatem (Jahwe zamierzano podmienić na Jowisza Kapitolińskiego, wybuchło kolejne powstanie (Bar Kochby) jak zwykle trudnych do zadowolenia Żydów,
- w 135 roku p. n. e. Nastąpił ostateczny upadek państwa i rozproszenie narodu, Jerozolima została zdesakralizowana a Żydom zakazano do niej wstępu,
Komentarze
Prześlij komentarz