 |
| Bodleian Library MS. Bodl. 270b, Bible moralisée, 1226 - 1275, Francja, Paryż. |
(Rdz12, 15-16) 15 Ujrzawszy ją dostojnicy faraona, chwalili ją także przed faraonem. Toteż zabrano Saraj na dwór faraona, 16 Abramowi zaś wynagrodzono za nią sowicie. Otrzymał bowiem owce i woły, niewolników i niewolnice oraz oślice i wielbłądy - (Biblia Tysiąclecia, czwarte wydanie).
Metryka:
Biblia moralizowana;
Źródło: Bodleian Library MS. Bodl. 270b;
Estymacja czasowa: 1226–1275;
Miejsce wydania: Francja, Paryż;
Autor: brak danych;
Język: łacina;
Materiał: pergamin;
Tak słowem komentarza:
Fajne to, że średniowiecze nie heroizowało smutku, wstydu i słabości, które czasem pozostają naszym udziałem, szczególnie jeżeli dotyczyło to rytu charakterologicznego przedstawicieli wyznawców Starego Przymierza ;)
Dobrze też pokazano przyjęcie Saraj na dwór faraona, umieszczając ją wespół z siedzącą sylwetką władcy, pod daszkiem obszaru wydzielonego ramką zabudowy architektonicznej. To wpisanie w arkadę budynku na ilustracji często wyodrębniało funkcje, autorytet i istotność. Tak prezentowano władzę i pewne sacrum przedstawionej postaci. Widać też ilustracyjny podział hierarchii, tak licząc istotność od lewej:
- faraon (postać siedząca, w oprawie architektonicznej, z gestem dłoni wskazującym lub nakazowym);
- Saraj (postać stojąca, w oprawie architektonicznej, z nieśmiało przyciągniętą prawą ręką do piersi);
- dworzanin egipski (postać stojąca, w obszarze otwartym, uroczo przytrzymuje Saraj za lewą rękę, przedstawiając ją swojemu władcy);
- Abram (postać stojąca, w obszarze otwartym, ostatni w hierarchii znaczeń przedstawienia, ze złożonymi łapkami w geście modlitwy? smutku? lęku?);
Istotność narracyjna w tym przypadku, również mierzy się hierarchią umiejscowienia w stosunku do faraona, im dalej od niego, tym mniejszy zakres znaczeń w przestrzeni. Fajne to, bo nie tylko architektura, nie tylko gest czy atrybucja, ale też odniesienie wobec jakieś dominanty znaczeniowej, określa porządek hierarchii. Trochę jak z przestrzenią sakralną, im bliżej prezbiterium z ołtarzem, tym bliżej do sacrum istotności. Stąd też pochówki najważniejszych ludzi władzy czy kościoła, w zakresie dbałości o lokacje, w możliwie bliskim miejscu w przestrzeni pod prezbiterium - tam było zawsze jakoś bliżej do Boga ;)
No i na koniec, to co dzieje się z plastyką ubranek przedstawionych postaci - fajne to rzemiosło warsztatu malarskiego.
 |
| Bodleian Library MS. Bodl. 270b, Bible moralisée, 1226 - 1275, Francja, Paryż. |
Komentarze
Prześlij komentarz